Umowa najmu to w polskim prawie cywilnym umowa, w której wynajmujący obliguje się przekazać przedmiot najmu do użytkowania najemcy, na okres oznaczony czy też nieokreślony, w zamian za wynagrodzenie w postaci czynszu płaconego przez najemcę. Umowa powinna mieć formę pisemną.
Przedmiotem wynajmu mogą być rzeczy ruchome, jak też nieruchomości, a dodatkowo części rzeczy w charakterze całości czy też nawet jej części składowe. Może to być na przykład wynajem magazynów. Wyłączone z wynajmu są rzeczy zużywalne a także prawa.
Wynajmujący ma obowiązek wydania najemcy rzeczy w stanie odpowiednim do umówionego użytku oraz utrzymywanie go w słusznym stanie przez całkowity termin trwania umowy na swój koszt.
Najemca ma zobowiązanie płacenia czynszu, który może być ustalony w pieniądzach albo innych świadczeniach, a również traktowania rzeczy w sposób przewidziany w umowie i sprawowania nad nią dbałości. Relacja najmu wygasa samoczynnie z upływem czasu na jaki umowa została zawarta. Jeśli czas nie został sprecyzowany wygasa na skutek wypowiedzenia.
Prawo dotyczące umowy najmu znajdują się w Kodeksie cywilnym (księga trzecia: Zobowiązania, tytuł XVII: Najem i dzierżawa, dział I: Najem) w punktach od 659 do 692. Prócz tego reguły najmu lokali mieszkalnych zawarte są w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266 ze zm.)
Najem od dzierżawy różni się zakresem uprawnień najemcy, który może tylko użytkować rzeczy, w czasie gdy dzierżawcy przysługuje prócz tego prawo pobierania przynoszących przez rzecz pożytków (plonów, zarobków). Dzierżawę od najmu rozróżnia również zasięg przedmiotowy umowy. Dzierżawione mogą być też uprawnienia (np. prawo do użytkowania wieczystego).
Jednakże najem oraz użyczenie odróżnia zapłata, dlatego że umowa najmu jest zawsze odpłatna, a użyczenie jest umową nieodpłatną.
Related posts: